Lullig! En zielig vind ik het ook. Dat je door je carrière te beëindigen succesvoller bent dan ooit. Of dat anderen succesvoller zijn omdat jij uit het groepje bent gestapt. Dat je beste carrièremove is te stoppen met muziek maken. Dat je een ‘Best of’ album uitbrengt met een afscheidsnummer die beter verkoopt dan alle vorige albums bij elkaar.
Maar eerst Kathleen, die zeker aan het kortste eind trekt door solo te gaan. K2 is populairder dan ooit met het programma ‘K2 zoekt K3’. En dan zijn ze niet alleen populairder bij hun eigen doelgroep, ook bij jongeren die met nummers als ‘Verliefd’ en ‘Tele-Romeo’ zijn opgegroeid. Constante reclame voor de nummers, films en optredens die nog komen; K2 en vooral Gertje (van Samson) van Studio 100 lopen binnen.
“Wat Karen en Kristel kunnen, kunnen wij ook,” moeten Spike, Jamie en Bas van Di-rect denken. Zij gaan dit najaar op zoek naar een nieuwe leadzanger, die de plaats van Tim kan overnemen. Kijkend naar het succes van K2 zal Tim wel spijt hebben dat ze hem net als Kathleen gaan vervangen, in plaats van de band succesvol opdoeken zoals bij Krezip.
Krezip brengt namelijk hun laatste hit ‘Sweet goodbyes’ uit en zijn hierdoor niet van de radio af te slaan. En het ‘Best of Krezip’ album staat al meer dan veertig weken in de album top 50, met twee weken nummer 1 notering. Het beste voor hun carrière was gewoon door deze te stoppen. Na ‘I would stay’ hebben ze nooit zo veel succes gehad. Waarom hebben ze er niet eerder aan gedacht? Wat zegt dat over je carrière?
Goed voor Krezip dat ze ‘didn’t stayed much longer!’
Lees verder...
donderdag 3 september 2009
vrijdag 21 augustus 2009
Hij mocht mee...
Een eeuwenoude klucht vertelt het verhaal over een ridder, die een half jaar de tijd heeft om de volgende vraag te beantwoorden: ‘Wat is hetgeen dat een vrouw het meest begeert in een relatie?’ Het was geen geld, macht of roem maar de controle over haar echtgenoot. Eng, maar anno 2009 is dit sommige vrouwen goed gelukt. Een voorbeeld was dinsdagavond in de bioscoop te vinden, meneer mocht mee met het gezin naar Harry Potter.
In de pauze merk ik pas hoe de vrouw de broek aan heeft in de relatie, meneer mag namelijk niets lekkers voor zichzelf kopen. Mevrouw geeft aan dat het veel te duur is door de prijzen te vergelijken met de supermarktprijzen en de kinderen willen dan ook wat. Daarentegen heeft ze wel pakjes appelsap of sinaasappelsap van het huismerk bij zich. Hoe bedoel je onder de plak bij zijn vrouw, je hebt gelijk een vermoeden hoe zijn leven er verder eruitziet;
Om zeven uur de file in om rond acht uur achter het bureau te zitten tot een uur of vijf. Bij thuiskomst heeft mevrouw wat lekkers geprobeerd te koken, wat ze drie dagen terug ook gegeten hebben. Echter vragen of ze een keer wilt variëren wordt beantwoord met: “Dan kook je toch lekker zelf!”
’s Avonds krijgt meneer een glimp van het nieuws te zien waarna zijn vrouw GTST wilt zien en zijn kinderen een film op Net5. Half elf gaat mevrouw slapen dus kan meneer niet lang meer beneden blijven. De vonk in bed is jaren geleden al gedoofd, daarentegen vertelt mevrouw maar al te graag hoe haar dag was:
Ze had geen zegeltjes gekregen in de supermarkt(maar het meisje achter de kassa herkende ze niet dus die moest wel nieuw zijn, ze hoefde er nog maar drie en dan had ze een volle spaarkaart), daarna had ze in de opruiming een paar schoenen voor hem gekocht dus die moet hij morgenochtend passen(het was immers tweede paar voor een euro maar ze heeft het bonnetje nog mochten ze niet lekker zitten zoals de vorige) en ze had een bos bloemen gekocht want haar ouders hebben morgen trouwdag(met andere woorden daar moet hij morgen na het werk nog heen).
Het was echt een vrouw die zaterdags tijdens de boodschappen een flesje bier voor hem koopt die hij ’s avonds op mag drinken. Of jullie mij asjeblieft willen afschieten als het met mij zo ver komt, dat zou pas een mooi verhaal zijn om door te vertellen.
Lees verder...
In de pauze merk ik pas hoe de vrouw de broek aan heeft in de relatie, meneer mag namelijk niets lekkers voor zichzelf kopen. Mevrouw geeft aan dat het veel te duur is door de prijzen te vergelijken met de supermarktprijzen en de kinderen willen dan ook wat. Daarentegen heeft ze wel pakjes appelsap of sinaasappelsap van het huismerk bij zich. Hoe bedoel je onder de plak bij zijn vrouw, je hebt gelijk een vermoeden hoe zijn leven er verder eruitziet;
Om zeven uur de file in om rond acht uur achter het bureau te zitten tot een uur of vijf. Bij thuiskomst heeft mevrouw wat lekkers geprobeerd te koken, wat ze drie dagen terug ook gegeten hebben. Echter vragen of ze een keer wilt variëren wordt beantwoord met: “Dan kook je toch lekker zelf!”
’s Avonds krijgt meneer een glimp van het nieuws te zien waarna zijn vrouw GTST wilt zien en zijn kinderen een film op Net5. Half elf gaat mevrouw slapen dus kan meneer niet lang meer beneden blijven. De vonk in bed is jaren geleden al gedoofd, daarentegen vertelt mevrouw maar al te graag hoe haar dag was:
Ze had geen zegeltjes gekregen in de supermarkt(maar het meisje achter de kassa herkende ze niet dus die moest wel nieuw zijn, ze hoefde er nog maar drie en dan had ze een volle spaarkaart), daarna had ze in de opruiming een paar schoenen voor hem gekocht dus die moet hij morgenochtend passen(het was immers tweede paar voor een euro maar ze heeft het bonnetje nog mochten ze niet lekker zitten zoals de vorige) en ze had een bos bloemen gekocht want haar ouders hebben morgen trouwdag(met andere woorden daar moet hij morgen na het werk nog heen).
Het was echt een vrouw die zaterdags tijdens de boodschappen een flesje bier voor hem koopt die hij ’s avonds op mag drinken. Of jullie mij asjeblieft willen afschieten als het met mij zo ver komt, dat zou pas een mooi verhaal zijn om door te vertellen.
Lees verder...
zaterdag 8 augustus 2009
Zoektocht naar een kamer in Utrecht
Dit najaar geen 'Sterretje gezocht' of 'Boer zoekt vrouw' maar 'Kamertje gezocht' en 'Mark zoekt kamer!'
Op kamers gaan, ik heb er nooit haast achter gezet. Ik heb thuis namelijk een prima, zeer grote kamer wat me geen drol kost. Daarnaast valt de reistijd Driebergen city - Uithof reuze mee. Toch lijkt het me heerlijk om op mezelf in een grote stad te wonen. Dus nu ik verzekerd ben van een plaats in het tweede jaar ga ik op zoek naar een kamer in Utrecht. Maar waar begin ik?
Voor ik me in deze zoektocht stort, zet ik een aantal woonwensen van me op een rijtje. Ik zoek een kamer in de buurt van het centrum/station, ik wil namelijk wel deel uitmaken van de stad en anders ga ik er met mijn reistijd alsnog op achteruit. Verder wil ik een grote kamer, leuke huisgenoten, mooi uitzicht, eigen douche en toilet, eigen keuken en een groot balkon. En dat allemaal voor een prikkie.
ONMOGELIJK natuurlijk maar onderweg een enkele wens bijstellen is geen probleem. Omdat Kamernet.nl gratis lijkt en maandelijks zesduizend nieuwe en actuele kamers beloofd, meld ik me daar eerst aan. Er moet toch wel iets voor me tussen zitten, zou je denken. Inmiddels zit mijn mailbox er vol mee maar veel soeps zit er niet tussen, alleen al omdat veel kamers op 10-15 minuten fietsen van het centrum zitten. Als er dan toch een leuke kamer langskomt, moet je reageren, wat alsnog geld kost en dan maar afwachten of je uitgenodigd wordt.
Je inschrijven bij de SSHU is ook een aanslag op je portemonnee en het werkt met wachtlijsten. Je mag van geluk spreken als je over drie jaar in aanmerking komt voor een kamer. Dan ga je je afvragen of het nu wel de moeite waard is, maar eenmaal in 2012 zal ik wel spijt hebben dat ik het nu niet meteen gedaan heb!
Toen kreeg ik ook de tip om het via Hyves te proberen. Terwijl ik een mooi berichtje aan het typen ben, krijg ik een uitnodiging om een kamer van elf vierkante meter voor 325 euro te bezichtigen. Prima locatie alleen blijkt dat mensen in dezelfde buurt meer vierkante meters hebben en aanzienlijk minder betalen. Ik heb de kamer maar laten schieten en het Hyvesberichtje afgemaakt, tot noch toe zonder resultaat. Nog geen uur later verscheen die kamer weer via kamernet.nl in mijn mailbox.
Mocht je dit nu lezen en je bedenken dat je een leegstaande kamer (een grote met leuke huisgenoten, mooi uitzicht, eigen douche en toilet, eigen keuken en een groot balkon. En dat allemaal voor een prikkie) weet of de jouwe komt leeg te staan... LET ME KNOW!
Lees verder...
Op kamers gaan, ik heb er nooit haast achter gezet. Ik heb thuis namelijk een prima, zeer grote kamer wat me geen drol kost. Daarnaast valt de reistijd Driebergen city - Uithof reuze mee. Toch lijkt het me heerlijk om op mezelf in een grote stad te wonen. Dus nu ik verzekerd ben van een plaats in het tweede jaar ga ik op zoek naar een kamer in Utrecht. Maar waar begin ik?
Voor ik me in deze zoektocht stort, zet ik een aantal woonwensen van me op een rijtje. Ik zoek een kamer in de buurt van het centrum/station, ik wil namelijk wel deel uitmaken van de stad en anders ga ik er met mijn reistijd alsnog op achteruit. Verder wil ik een grote kamer, leuke huisgenoten, mooi uitzicht, eigen douche en toilet, eigen keuken en een groot balkon. En dat allemaal voor een prikkie.
ONMOGELIJK natuurlijk maar onderweg een enkele wens bijstellen is geen probleem. Omdat Kamernet.nl gratis lijkt en maandelijks zesduizend nieuwe en actuele kamers beloofd, meld ik me daar eerst aan. Er moet toch wel iets voor me tussen zitten, zou je denken. Inmiddels zit mijn mailbox er vol mee maar veel soeps zit er niet tussen, alleen al omdat veel kamers op 10-15 minuten fietsen van het centrum zitten. Als er dan toch een leuke kamer langskomt, moet je reageren, wat alsnog geld kost en dan maar afwachten of je uitgenodigd wordt.
Je inschrijven bij de SSHU is ook een aanslag op je portemonnee en het werkt met wachtlijsten. Je mag van geluk spreken als je over drie jaar in aanmerking komt voor een kamer. Dan ga je je afvragen of het nu wel de moeite waard is, maar eenmaal in 2012 zal ik wel spijt hebben dat ik het nu niet meteen gedaan heb!
Toen kreeg ik ook de tip om het via Hyves te proberen. Terwijl ik een mooi berichtje aan het typen ben, krijg ik een uitnodiging om een kamer van elf vierkante meter voor 325 euro te bezichtigen. Prima locatie alleen blijkt dat mensen in dezelfde buurt meer vierkante meters hebben en aanzienlijk minder betalen. Ik heb de kamer maar laten schieten en het Hyvesberichtje afgemaakt, tot noch toe zonder resultaat. Nog geen uur later verscheen die kamer weer via kamernet.nl in mijn mailbox.
Mocht je dit nu lezen en je bedenken dat je een leegstaande kamer (een grote met leuke huisgenoten, mooi uitzicht, eigen douche en toilet, eigen keuken en een groot balkon. En dat allemaal voor een prikkie) weet of de jouwe komt leeg te staan... LET ME KNOW!
Lees verder...
vrijdag 10 juli 2009
‘P’ in the pocket
Vraag nu niet gelijk wat ik bij wie gedaan heb, maar ik heb mijn ‘P’. Alles wat ze mij in het eerste jaar van journalistiek hebben voorgeschoteld heb ik in één keer gehaald. Het allerlaatste, zestigste punt verscheen vanochtend op mijn lijst. En dan heb je je ‘P’, wat staat voor propedeuse.
Dit laatste punt heb ik overigens wel heel gemakkelijk gekregen. Ik zeg tegen mijn studie loopbaan begeleider dat ik nog een punt van hem krijg voor mijn ‘P’. Waarop hij vraagt: “Dus het gaat goed?” Net wanneer ik antwoord met “Ja” schudt hij mijn hand en heb ik officieel vakantie.
Niet dat ik alle punten zo gemakkelijk behaald heb hoor, dat niet. Er waren er een aantal bij die ik met de hakken over sloot gehaald heb, of met behulp van een klasgenoot. Toch lukte het me het hele jaar door deadlines te halen en alles voldoende af te sluiten.
Het mooie is dat ik volgens de richtlijnen van school nu 1680 uur aan school heb gewerkt. Elk van die zestig punten staat namelijk voor 28 uur schoolwerk, 60 X 28 = 1680. Ik denk dat ik niet veel verder kom dan de helft hiervan. En nu ik mijn ‘P’ heb mag ik ook nog zolang over de studie doen als ik wil!
Uiteindelijk betekent die ‘P’ niet alleen dat ik alles heb gehaald, ik kan hiermee ook elke andere studie gaan doen. Bijvoorbeeld de PABO, iets economisch of iets in de verzorging, zelfs op de Universiteit. Aantrekkelijk, heel aantrekkelijk zelfs, maar ik ga toch lekker verder met journalistiek.
Na de zomervakantie dan, met mijn ‘P’ in the pocket.
Lees verder...
Dit laatste punt heb ik overigens wel heel gemakkelijk gekregen. Ik zeg tegen mijn studie loopbaan begeleider dat ik nog een punt van hem krijg voor mijn ‘P’. Waarop hij vraagt: “Dus het gaat goed?” Net wanneer ik antwoord met “Ja” schudt hij mijn hand en heb ik officieel vakantie.
Niet dat ik alle punten zo gemakkelijk behaald heb hoor, dat niet. Er waren er een aantal bij die ik met de hakken over sloot gehaald heb, of met behulp van een klasgenoot. Toch lukte het me het hele jaar door deadlines te halen en alles voldoende af te sluiten.
Het mooie is dat ik volgens de richtlijnen van school nu 1680 uur aan school heb gewerkt. Elk van die zestig punten staat namelijk voor 28 uur schoolwerk, 60 X 28 = 1680. Ik denk dat ik niet veel verder kom dan de helft hiervan. En nu ik mijn ‘P’ heb mag ik ook nog zolang over de studie doen als ik wil!
Uiteindelijk betekent die ‘P’ niet alleen dat ik alles heb gehaald, ik kan hiermee ook elke andere studie gaan doen. Bijvoorbeeld de PABO, iets economisch of iets in de verzorging, zelfs op de Universiteit. Aantrekkelijk, heel aantrekkelijk zelfs, maar ik ga toch lekker verder met journalistiek.
Na de zomervakantie dan, met mijn ‘P’ in the pocket.
Lees verder...
maandag 22 juni 2009
Terug van weggeweest
Dik twee jaar ben ik er tussenuit geweest. Dik twee jaar heb ik alleen mogen kijken. Dik twee jaar hoefde ik niet al mijn charmes in de strijd te gooien om een meisje voor me te winnen. Gisterochtend kwam daar verandering in, ik ben weer terug op de markt. Verstandig als ik ben zet ik voor mezelf nog eens een paar versiertrucs op een rijtje.
Versiertruc 1: De puppystrategie: gegarandeerd succes. Alles wat je moet doen is met een puppy, of ander schattig hondje, over het strand lopen. De vrouwen zijn dan niet bij je weg te slaan, ze willen allemaal even je hondje aaien!
Versiertruc 2: De openingszin. Zoals een Oudnederlands spreekwoord luidt: ‘Een goed begin is het halve werk’. Maar zorg dan wel voor een goede openingszin. Eentje met humor, zoals deze: “Ga je mee naar mijn huis om pizza te eten en te gaan vrijen? Nee? Houd je niet van pizza?” Humor is ook hetgeen wat een openingszin fout kan maken, zoals deze: “Ben je een goede huisvrouw? Het wordt namelijk hoog tijd dat er weer eens gezogen wordt bij me!”
Versiertruc 3: Vermijd teveel alcohol. Vrouwen knappen af op een naar alcohol stinkende vent die niets zinnigs meer uit kan kramen. Daarnaast heeft het geen goede invloed op je prestaties in bed. Je bespaart geld en je hebt ook nog meer kans op een geslaagde avond, nacht en ochtend!
Versiertruc 4: Waar wij vooral op het uiterlijk letten, letten vrouwen meer op het persoon. Je dus kapot opdrukken op je kamer en zonnebanken is geen garantie op succes bij de vrouwen. Zorg dat je lekker in je vel zit want ze willen geen man die zijn onzekerheid verbergt en zich daarom vreemd gaat gedragen.
Met deze versiertrucs in mijn achterhoofd, kan het niet lang duren voordat ik weer een mooi meisje aan de haak sla. En tot die tijd ben ik op het strand te vinden met het teckeltje van mijn buurvrouw.
Lees verder...
Versiertruc 1: De puppystrategie: gegarandeerd succes. Alles wat je moet doen is met een puppy, of ander schattig hondje, over het strand lopen. De vrouwen zijn dan niet bij je weg te slaan, ze willen allemaal even je hondje aaien!
Versiertruc 2: De openingszin. Zoals een Oudnederlands spreekwoord luidt: ‘Een goed begin is het halve werk’. Maar zorg dan wel voor een goede openingszin. Eentje met humor, zoals deze: “Ga je mee naar mijn huis om pizza te eten en te gaan vrijen? Nee? Houd je niet van pizza?” Humor is ook hetgeen wat een openingszin fout kan maken, zoals deze: “Ben je een goede huisvrouw? Het wordt namelijk hoog tijd dat er weer eens gezogen wordt bij me!”
Versiertruc 3: Vermijd teveel alcohol. Vrouwen knappen af op een naar alcohol stinkende vent die niets zinnigs meer uit kan kramen. Daarnaast heeft het geen goede invloed op je prestaties in bed. Je bespaart geld en je hebt ook nog meer kans op een geslaagde avond, nacht en ochtend!
Versiertruc 4: Waar wij vooral op het uiterlijk letten, letten vrouwen meer op het persoon. Je dus kapot opdrukken op je kamer en zonnebanken is geen garantie op succes bij de vrouwen. Zorg dat je lekker in je vel zit want ze willen geen man die zijn onzekerheid verbergt en zich daarom vreemd gaat gedragen.
Met deze versiertrucs in mijn achterhoofd, kan het niet lang duren voordat ik weer een mooi meisje aan de haak sla. En tot die tijd ben ik op het strand te vinden met het teckeltje van mijn buurvrouw.
Lees verder...
vrijdag 19 juni 2009
'De eerste keer'
Mijn ouders hebben altijd gezegd dat er voor iedereen een eerste keer komt. Vanochtend was mijn eerste keer. Ik ben alleen thuis toen de deurbel ging. Een net geklede, oude vrouw stond voor de deur. ‘Weer collecte, waar heeft mijn moeder kleingeld liggen’, dacht ik nog terwijl ik me naar de deur haastte. Ze kwam echter niet voor het geld: “Ik ben van de Jehovagetuigen.”
Ik wist dat dit moment een keer zou komen, mijn eerste Jehovagetuige. Ik was er alleen nog niet klaar voor, anders had ik wel geantwoord dat ik geen tijd had. Nee, ik antwoordde: “Oh, dat kan.” Hierna is het een paar seconden doodstil.
Zij was waarschijnlijk stil van verbazing dat de deur nog niet was dichtgegooid. Daarnaast wist ze niet hoe ze mij verder moest aanspreken. Ik was stil omdat ik niet wist hoe ik dit tactisch moest aanpakken. Ze zal vast gemerkt hebben dat het mijn eerste keer was. Interessante situatie!
Zij doorbrak de stilte met deze vraag: “Wil je met mij praten?” Aan de toon van de vraag te horen schatte ze me duidelijk veel jonger in dan dat ik ben. Ik antwoordde dat ik daar geen behoefte aan had. “Heb je dan interesse in de bijbel?” probeerde ze nog. Al hoofdschuddend antwoord ik: “Nee!”
Weer een lange stilte die deze keer door mij wordt doorbroken: “Nou, succes ermee verder!” Ik weet zeker dat ze in haar hoofd nog bezig is met het stappenplan. Ze antwoordde wat verward: “Oh, dank u wel. Fijne dag nog!” Ik knik en zeg mijn eerste Jehovagetuige gedag.
Persoonlijk had ik toch wel meer van de eerste keer verwacht. Maar ik weet nu precies wat ik de volgende keer moet zeggen: “Sorry, maar ik heb hele erge haast!”
Lees verder...
Ik wist dat dit moment een keer zou komen, mijn eerste Jehovagetuige. Ik was er alleen nog niet klaar voor, anders had ik wel geantwoord dat ik geen tijd had. Nee, ik antwoordde: “Oh, dat kan.” Hierna is het een paar seconden doodstil.
Zij was waarschijnlijk stil van verbazing dat de deur nog niet was dichtgegooid. Daarnaast wist ze niet hoe ze mij verder moest aanspreken. Ik was stil omdat ik niet wist hoe ik dit tactisch moest aanpakken. Ze zal vast gemerkt hebben dat het mijn eerste keer was. Interessante situatie!
Zij doorbrak de stilte met deze vraag: “Wil je met mij praten?” Aan de toon van de vraag te horen schatte ze me duidelijk veel jonger in dan dat ik ben. Ik antwoordde dat ik daar geen behoefte aan had. “Heb je dan interesse in de bijbel?” probeerde ze nog. Al hoofdschuddend antwoord ik: “Nee!”
Weer een lange stilte die deze keer door mij wordt doorbroken: “Nou, succes ermee verder!” Ik weet zeker dat ze in haar hoofd nog bezig is met het stappenplan. Ze antwoordde wat verward: “Oh, dank u wel. Fijne dag nog!” Ik knik en zeg mijn eerste Jehovagetuige gedag.
Persoonlijk had ik toch wel meer van de eerste keer verwacht. Maar ik weet nu precies wat ik de volgende keer moet zeggen: “Sorry, maar ik heb hele erge haast!”
Lees verder...
vrijdag 12 juni 2009
Wellesnietes meets Revu!
Moet ik een manager inschakelen? Kan ik nog wel normaal over de straat als iedereen mij herkent? Hoe weet ik zeker dat de paparazzi niet in mijn voortuin ligt? En hoe moet ik ze te woord staan als ik over de rode loper loop? Is mijn handtekening wel goed en snel uit te delen? Hoe? Wat? Waarom? Zoveel vragen!
Mijn stoutste droom komt namelijk uit, een echte Mark van Leeuwen in een landelijk tijdschrift. Afgelopen donderdag kreeg ik het volgende mailtje:
Hoi Mark, volgende week sta je in de Revu met je blog over de Europese verkiezingen. Groet Lars Meijer, Revu.
Mijn blog ‘Mark stem(t)wijzer’ komt gewoon in DE Revu. Nadat ik wel honderd keer een gat in de lucht heb gesprongen, twintig rondjes in huis heb gerend en ik de mail wel vijftig keer hardop heb voorgelezen zoek ik op internet naar de oplagecijfers van het blad: meer dan zestigduizend! Dat is heel wat anders dan de normaal twintig a dertig mensen die mijn stukjes lezen.
Ik pak gelijk het nummer van deze week erbij. De site en mijn naam worden er waarschijnlijk bij vermeld en misschien zelfs een foto. Ook al studeer ik journalistiek in Utrecht en ben ik van plan om later bij een tijdschrift te gaan werken, kan ik het nog steeds niet geloven dat mijn stuk gepubliceerd word. Ik lig straks gewoon tussen de Linda, Matthijs en Jan in de Bruna, AKO en andere tijdschriftwinkels!
Zou Wellesnietes de massale stroom Revu lezers aankunnen als het van de week in het blad staat? Gaan mensen mij anders aankijken nu ik een BN’er word? Moet ik nu opletten dat mensen uit mijn omgeving uit zijn op mijn geld? Waar moet ik op letten als ik een contract bij een uitgever ga tekenen? AAAAAAAAAAHHHH!
De Revu met ‘Mark stem(t)wijzer’ ligt vanaf volgende week woensdag of donderdag in alle tijdschriftenwinkels, door HEEL Nederland!
Lees verder...
Mijn stoutste droom komt namelijk uit, een echte Mark van Leeuwen in een landelijk tijdschrift. Afgelopen donderdag kreeg ik het volgende mailtje:
Hoi Mark, volgende week sta je in de Revu met je blog over de Europese verkiezingen. Groet Lars Meijer, Revu.
Mijn blog ‘Mark stem(t)wijzer’ komt gewoon in DE Revu. Nadat ik wel honderd keer een gat in de lucht heb gesprongen, twintig rondjes in huis heb gerend en ik de mail wel vijftig keer hardop heb voorgelezen zoek ik op internet naar de oplagecijfers van het blad: meer dan zestigduizend! Dat is heel wat anders dan de normaal twintig a dertig mensen die mijn stukjes lezen.
Ik pak gelijk het nummer van deze week erbij. De site en mijn naam worden er waarschijnlijk bij vermeld en misschien zelfs een foto. Ook al studeer ik journalistiek in Utrecht en ben ik van plan om later bij een tijdschrift te gaan werken, kan ik het nog steeds niet geloven dat mijn stuk gepubliceerd word. Ik lig straks gewoon tussen de Linda, Matthijs en Jan in de Bruna, AKO en andere tijdschriftwinkels!
Zou Wellesnietes de massale stroom Revu lezers aankunnen als het van de week in het blad staat? Gaan mensen mij anders aankijken nu ik een BN’er word? Moet ik nu opletten dat mensen uit mijn omgeving uit zijn op mijn geld? Waar moet ik op letten als ik een contract bij een uitgever ga tekenen? AAAAAAAAAAHHHH!
De Revu met ‘Mark stem(t)wijzer’ ligt vanaf volgende week woensdag of donderdag in alle tijdschriftenwinkels, door HEEL Nederland!
Lees verder...
Abonneren op:
Berichten (Atom)
